herkes gitmek için bir sebep bulurmuş
kalmak için
bitince
nedeni …

tekimizi anlatan bir şey …

*

üzünçlü bir ikindiydi kapının ardında
içeride ben
her nefesim sancılı nöbetler gibi
hani sık sık
yinelenen …
günde, utanmış bir suskunluk
dilimde, öznesince terk edilmiş cümleler
ruhum, donmuş kaskatı
ve önümde acemi diliyle bir yol
tutmuş bana,
kendinin bile gitmediği toprakların öyküsünü
anlatıp duruyordu  ...
dinlemiyordum …
ne gidilecek ne de kalınacak bir yeri yoktur kimilerinin
ben artık bunu biliyorum …
sen de bil,
bir kapının kolunda sararıp soluyor artık
sana sakladığım o papatya beyazı, ellerimin …
düşlerim, zaten çoktan düşmüş eşikte
yarayla dolu bak, hayallerimin dizleri
kalbimse
tek başına bir kız çocuğu
hüznümün basamaklarında
oturmuş
susuyor
öylece …

üzünçlü bir ikindiydi kapıyı açtığımda
günde,
utanmış bir suskunluk …
dilimde,
öznesi firari cümleler
hicranımın noktası yok
şarkılar, sana
yağmurlar,
bana güceniyor …
ve ah !
adını anmaya halim yok
acın
zaten
yeterince
seni tarif ediyor …

*

üzünçlü bir ikindiydi kapının ardında
önümdeyse bu şehir
sensiz,
terk edilmiş bir ülke gibi duruyordu uzun zamandır karşımda
ve kıyısında ben
deniz eskisi bir sandal
şimdi kim ne diyebilirdi ki bana
kim
ne
diyebilir ki !!!
küreklerimi
kırarak
söylediysem
son sözümü,
hayata …
kalbim toplamış küllerini, esrik bir rüzgara savuruyor
ruhumsa yaymış önüne
yalnızlığımın nüfusunu sayıyor
ama ne olur,
ne olur kimse sormasın
galiba yalnızlığımın kalabalığı,
gecenin
yıldızlarıyla yarışıyor …
bense duruyorum, öncesindeyim bir yolun
karşımda deniz
gözlerim, okyanus
ve her soluğum tek ezber şarkısı gibi martının
yüreğimi ortadan ikiye bölen, acımasız bir çığlık !
ve ah !
bilmem ki nerededir çığlığın elleri ?
uzanıp tutamıyorum ben hiç, ne yazık …
ama olsun, yine de olsun
ninnisinin sonunu duyamadan
uyuya kalan bir çocuk gibi kalbim
hala
masum,
ve tamamlayamadım yokluğunda bu öyküyü
affet, yoruyordu
her cümlenin sonuna düşen, uyaksız yalnızlığım
lakin öğrendim,
bütün şehirleri uykusunda sevip unutmakmış, kiminin de kaderi
ve sana hak verdim, 
herkes gitmek için bir sebep bulurmuş
kalmak için
bitince
nedeni …

üzünçlü bir ikindiydi kapıyı açtığımda
günde, utanmış bir suskunluk …
önümde,
beni avutmaya çalışan, yalandan iyimser bir yol
öznesi firari cümleler dilimde
işte uğurluyorum kendimi, anılardan başka bir kente
ama yine de bil
yine de bil ki,
bir selamım durur, emanet
bir selam ...
yeryüzünün bütün istasyon bekçilerinde ...
senin için
senin
için
sevgilim …
olur ya, bir gün işitirsen birinden,
bir kez olsun
bir el salla
o boşluğa,
yalnızca
benim için
benim
için …

Ne Giysek Yakışmıyor Hüzünden Başka